Kabelglijmiddel gebruiken bij het trekken van kabels

Wat kabelglijmiddel doet en wanneer je het pakt

Kabelglijmiddel is een dikke, glibberige gel die je tussen de kabel en de binnenwand van de buis brengt. Het verlaagt de wrijving, waardoor je met minder kracht trekt en de mantel van de kabel niet warm wordt of gaat rafelen. Het is bedoeld voor loze leidingen, kabelgoten en mantelbuizen, en het staat vaak bij het elektramateriaal in plaats van bij de lijmen en kitten in ons overzicht over bevestigen en lijmen.

De meeste middelen bestaan voor ruim negentig procent uit water. Dat maakt ze goedkoop en makkelijk op te ruimen, maar het verklaart ook waarom ze indrogen als je te lang wacht. Wat de overige procenten doen is het echte werk: verdikkers houden de gel op zijn plek zodat hij niet meteen naar het laagste punt loopt, en glijmiddelen zorgen dat de smering ook onder druk in stand blijft.

Je hebt het niet bij elke klus nodig. Eén rechte leiding van twee meter met een enkele bocht trek je meestal droog. Zodra er twee of meer bochten in zitten, de leiding langer is dan een meter of vijf, of er al een kabel in ligt waar je er eentje bij wilt, wordt het verschil groot. Dan is het het verschil tussen een kabel die soepel doorloopt en een kabel die halverwege vastloopt en er niet meer uit wil.

Belangrijk is dat het middel geschikt is voor kunststof leidingen en voor de mantel van je kabel. Elk fatsoenlijk kabelglijmiddel meldt dat op de verpakking. Middelen op oliebasis melden dat juist niet, en die horen hier ook niet.

Kabelglijmiddel kopen bij Gamma en andere bouwmarkten

Kabelglijmiddel bij de Gamma en de andere grote bouwmarkten vind je zelden bij de smeermiddelen. Kijk in het elektrapad, bij de loze leidingen, trekveren en inbouwdozen. Het staat er meestal in kleine flacons of tubes voor de klusser, terwijl de groothandel dezelfde gel in emmers van vijf of tien liter verkoopt.

Het merk maakt minder uit dan de vorm. Een gel blijft op de kabel plakken en is de veiligste keus voor werk waar je omhoog of horizontaal trekt. Een dunne, vloeibare variant loopt makkelijker de leiding in en is prettig als je van bovenaf werkt, maar hij zakt ook sneller naar het laagste punt. Poeder op basis van talk zie je nog wel eens staan; dat is een oud middel dat in een droge buis werkt en in een vochtige buis juist gaat koeken.

Let bij het kopen op twee dingen. De verpakking moet vermelden dat het middel geschikt is voor pvc en voor kabelmantels, en er moet iets staan over de temperatuur. Een middel op waterbasis bevriest in een onverwarmde garage of buiten in de winter, en een bevroren fles gel krijg je niet meer aan de praat.

Vorm	Waar hij het beste in is	Waar hij tegenvalt	Verpakking die je meestal ziet
Gel op waterbasis	Horizontale trekken, kabel handmatig insmeren, kabels bijtrekken	Droogt in als de trek een dag stil komt te liggen	Flacon van 250 ml tot 1 liter, emmer van 5 liter
Vloeibaar glijmiddel	Van bovenaf in een verticale leiding gieten, lange rechte buizen	Zakt snel naar het laagste punt, smeert de bovenkant niet	Fles van een halve tot een hele liter
Glijmiddel in een spuitbus	Korte stukken, moeilijk bereikbare invoer, snel bijwerken	Weinig inhoud, komt niet ver de buis in	Bus van 200 tot 400 ml
Talkpoeder	Kurkdroge buis, dunne draad, klassiek installatiewerk	Koekt samen zodra er vocht in de leiding zit	Bus of zak
Koudebestendige gel	Buitenwerk in de winter, onverwarmde ruimte	Duurder en niet overal in kleine verpakking te krijgen	Flacon of emmer

Water, afwasmiddel en andere huismiddelen

Omdat kabelglijmiddel grotendeels uit water bestaat, ligt de gedachte voor de hand dat water zelf ook wel volstaat. In de praktijk helpt een scheut water inderdaad een stukje, en als je halverwege een klus zit met een vastgelopen kabel is dat soms genoeg om verder te komen. Water blijft alleen nergens hangen. Het loopt binnen seconden weg of trekt in het stof in de leiding, en precies op het moment dat je kracht gaat zetten is de smering weg.

Er is nog een reden om het niet als vaste werkwijze te nemen. Water dat in een leiding in de muur of in de vloer achterblijft, gaat daar niet weg. Bij een leiding die naar een buitenmuur loopt of in een dekvloer ligt, houd je vocht vast op de plek waar later je aansluitingen zitten.

Afwasmiddel is de bekendste noodgreep en de slechtste. Het blijft na indrogen kleverig in plaats van glad, waardoor de kabel op termijn juist vaster komt te zitten in de buis. Het bevat zouten en het houdt vocht vast tegen koper en tegen de mantel aan. Wil je later diezelfde leiding nog eens gebruiken, dan zit er een plakkerige laag in die je er niet meer uit krijgt.

Vaseline, motorolie, kruipolie en siliconenspray glijden uitstekend, en dat is het enige goede eraan. Minerale olie maakt pvc op termijn week en bros, zowel de leiding als de kabelmantel. Dat zie je niet in het weekend dat je het gebruikt, wel over vijf of tien jaar.

Middel	Glijdt het	Wat het met leiding en kabel doet	Ons oordeel
Kabelglijmiddel op waterbasis	Goed, ook onder druk	Neutraal voor pvc en kabelmantels, droogt op tot een poederig restje	Gebruiken
Schoon water	Kort en matig	Blijft achter in de leiding, verder onschadelijk	Alleen als noodgreep, en niet in een leiding in de vloer
Afwasmiddel of groene zeep	Eerst goed, daarna slecht	Droogt kleverig in en houdt vocht en zouten vast	Niet doen
Vaseline of motorolie	Zeer goed	Maakt pvc en kabelmantel op termijn week en bros	Niet doen
Kruipolie of penetrerende spray	Goed	Zelfde bezwaar, en de damp blijft in de buis hangen	Niet doen
Siliconenspray	Goed	Geen aantasting, maar hij komt niet ver en slaat neer op alles eromheen	Hooguit op de laatste centimeters
Talkpoeder	Redelijk in een droge buis	Koekt tot een harde prop zodra er vocht bij komt	Alleen bij een gegarandeerd droge leiding

Het glijmiddel op de kabel krijgen in plaats van in de buis

De meest gemaakte denkfout is een flinke scheut glijmiddel in het uiteinde van de leiding spuiten en daarna gaan trekken. Die gel blijft in de eerste twintig centimeter aan de wand plakken en gaat nooit mee naar de bocht waar de wrijving zit. Je smeert daarmee precies het stuk dat toch al geen probleem was.

De werkwijze die wel klopt is de kabel zelf smeren terwijl hij de buis in loopt. Neem een spons of een oude doek, doe daar een royale klodder gel in en knijp hem om de kabel heen. Terwijl je partner aan de andere kant trekt, schuift de kabel door je hand en neemt hij het middel over de hele lengte mee. Bij een trek van tien meter kom je zo met een deciliter een heel eind, terwijl dezelfde hoeveelheid in de buis gespoten niets doet.

Smeer ook de trekveer in als je die eerst doorschuift. De veer heeft het zwaarst in de bochten, en een ingesmeerde veer maakt de leiding meteen glad op de plek waar het straks spannend wordt. Voor lange leidingen bestaat er een trekveerpomp, een handpompje dat glijmiddel onder druk achter de veer aan de leiding in perst. Een gewone vetspuit met een passend tuitje doet in de praktijk hetzelfde.

Werk niet zuinig. Te veel glijmiddel geeft alleen een rommeltje op de vloer, te weinig kost je de hele trek. Leg een oude doek onder de invoer, want de gel die eruit komt neemt het stof uit de buis mee en dat geeft grijze vegen op je stucwerk.

Verticaal of horizontaal: waarom de richting alles bepaalt

Een detail dat veel klussers zich pas realiseren als het misgaat: glijmiddel dat je van bovenaf nastort werkt alleen als de leiding naar beneden loopt. De zwaartekracht neemt de gel dan mee langs de kabel en tot voorbij de bocht. Loopt het traject horizontaal, dan blijft het middel liggen waar je het giet en heb je er niets aan.

Dat maakt het uitmaken van het verloop van de leiding de eerste stap zodra je vastloopt. Bij een loze leiding van een centraaldoos naar een wandcontactdoos gaat het meestal verticaal naar beneden en dan een korte bocht naar de doos. Loopt hij vanaf een meterkast onder de vloer door en dan omhoog, dan zit het lastige stuk in de knik onderaan en heeft nastorten van bovenaf weinig zin.

Bij een verticale leiding werkt de zwaartekracht ook tegen je als de kabel zwaar is. Een dikke YMvK van vier verdiepingen hangt met zijn eigen gewicht aan de trekveer en dat telt op bij de wrijving in de bochten. Trek dan van boven naar beneden als het even kan, en laat iemand onderaan de kabel bijsturen zodat hij niet tegen de rand van de invoer schuurt.

Een vuistregel die in de praktijk aardig klopt: elke bocht van negentig graden verdubbelt ongeveer de kracht die je aan het eind nodig hebt. Twee bochten maakt een trek vier keer zo zwaar als dezelfde lengte recht. Dat is precies het bereik waarin glijmiddel het verschil maakt tussen doorlopen en klemmen.

De kabel zit al vast: wat je dan nog kunt

Een kabel die halverwege klem zit is niet meteen verloren. Begin altijd met terugtrekken, ook al voelt dat als achteruitgang. Beweeg de kabel een halve meter terug en dan weer vooruit, een paar keer achter elkaar. Vaak zit hij tegen een bramerand of een verkeerd ingestoken koppelmof aan, en die passeer je door hem net iets anders aan te bieden.

Werkt dat niet, dan komt het glijmiddel erbij. Loopt de leiding naar beneden, dan smeer je van bovenaf een flinke dot in de invoer en werk je hem met de kabel mee de buis in door de kabel op en neer te bewegen. Loopt hij horizontaal, dan is een trekveerpomp of vetspuit de enige manier om de gel voorbij het eerste stuk te krijgen.

Draaien helpt bij ronde kabels vaak beter dan harder trekken. Draai de kabel bij de invoer een halve slag terwijl je duwt, dan rolt hij als het ware langs het obstakel. Duwen en trekken tegelijk met twee mensen doet meer dan één persoon die zich schrap zet, en het scheelt kracht op de kabel zelf.

Komt de kabel echt niet verder, dan zit er meestal iets structureels mis: een geknikte leiding, een losgeschoten mof of een leiding die tijdens het storten is platgedrukt. Dan is doorforceren de slechtste optie, want je trekt de mantel eraf en zit met een kabel die noch vooruit noch achteruit gaat. Beter is de leiding lokaliseren en op één plek openhakken.

Hoeveel kracht mag er op de kabel staan

Glijmiddel is er niet om harder te kunnen trekken, maar om minder hard te hoeven trekken. Dat onderscheid telt, want elke kabel heeft een grens waarboven hij inwendig beschadigt zonder dat je aan de buitenkant iets ziet.

Bij UTP is die grens het strengst. Rek je het buitenste omhulsel op, dan verandert de slag van de getwiste aderparen en verslechteren de eigenschappen van de kabel. Het netwerk werkt dan nog wel, maar op honderd meter en bij hogere snelheden loop je tegen fouten aan die je met geen enkele meting terugleidt naar die ene trek. Bij installatiedraad en YMvK is de grens hoger, omdat je daar puur de koperkern belast.

De getallen hieronder zijn richtwaarden die de meeste fabrikanten aanhouden. Staat er op de haspel of in het datablad iets anders, dan geldt dat. Reken globaal met tien newton per kilo als je wilt weten hoe zwaar dat aan je handen voelt.

De koppeling tussen veer en kabel

Waar je kabel vastloopt is negen van de tien keer de knoop tussen trekveer en kabel, niet de kabel zelf. Maak die verbinding daarom zo dun en zo glad mogelijk. Strip de kabel, buig de aders om het oog van de veer, en werk het geheel af met krimpkous of met tape die je in één richting overlappend wikkelt zodat er geen richel ontstaat waar de bocht op haakt.

Wikkel nooit een dikke prop tape om de koppeling. Die prop is breder dan de kabel en klemt in elke bocht. Een kegelvormige overgang van dun naar dik glijdt langs alles heen, een blokvormige prop niet.

Kabel	Richtwaarde maximale trekkracht	Wat dat ongeveer is	Wat er misgaat bij te hard trekken
UTP cat 5e en cat 6	Rond 100 newton	Ongeveer tien kilo	Twist loopt uit, kabel haalt de snelheid niet meer
Coaxkabel	Rond 100 newton	Ongeveer tien kilo	Binnengeleider verschuift, demping loopt op
Installatiedraad 1,5 mm2	Rond 75 newton	Ongeveer zeven kilo	Isolatie schuift op, ader rekt uit
Installatiedraad 2,5 mm2	Rond 125 newton	Ongeveer twaalf kilo	Zelfde beeld, plus rafelende isolatie bij de invoer
YMvK 3 x 2,5 mm2	Rond 375 newton	Ongeveer 38 kilo	Mantel schuift over de aders heen
Glasvezel naar binnen	Meestal onder 100 newton	Ongeveer tien kilo	Vezel breekt of knikt, niet te repareren

Bij het aanleggen zelf al zorgen dat je later kunt trekken

De beste manier om glijmiddel niet nodig te hebben, is een leiding die deugt. Houd de vulgraad laag: een vuistregel die installateurs aanhouden is dat de kabels samen niet meer dan ongeveer veertig procent van de doorsnede van de buis vullen. In een leiding van 19 mm past dus veel meer dan in de gangbare 16 mm, en dat verschil merk je bij elke uitbreiding.

Beperk het aantal bochten en maak ze ruim. Een flauwe bocht over een halve meter is voor een kabel iets heel anders dan een scherpe knik van negentig graden. Zet in lange trajecten een trekdoos op de plek waar je anders drie bochten achter elkaar zou krijgen.

Werk je door houten balklagen, dan boor je in de neutrale zone in het midden van de balkhoogte en niet aan de onder- of bovenkant. Meer over dat soort keuzes bij houtconstructies staat bij de klussen aan hout en timmerwerk. Werk je op een buitenmuur, dan bevestig je de beugels van de mantelbuis met schroeven die buiten niet gaan roesten, want een beugel die na drie winters loslaat trekt de hele buis krom.

Bij gipsblokken en gipsplaat zit het probleem in de bevestiging van de dozen en de beugels, niet in de leiding. Wat daar houdt en welk boortje daarbij hoort, zoek je op in onze plug- en boorkiezer. Een doos die meedraait terwijl je een kabel invoert kost meer tijd dan de hele trek.

Opruimen, resten en de leiding daarna

Kabelglijmiddel op waterbasis droogt in de leiding op tot een dun, poederig laagje. Dat is geen probleem en het geeft geen corrosie. Bij de tweede trek door dezelfde leiding merk je er zelfs iets van mee, want de wand is dan al glad.

Buiten de leiding wil je het wel meteen weg hebben. Verse gel neem je met een vochtige doek af, opgedroogde gel laat een matte waas achter op tegels en een grijze veeg op wit stucwerk. Vooral bij de invoer van een centraaldoos in het plafond komt het naar beneden en dat zie je pas als het al opgedroogd is. Leg dus een doek of een stuk karton onder de plek waar je trekt.

In een leidingdoos hoort geen gel achter te blijven. Neem de aders af voordat je ze in de lasklem of de wago steekt, want een natte ader in een veerklem geeft een slechte overgang zolang het vocht erin zit. Laat de aders een half uur drogen voordat je aansluit.

Kwam de gel op een natuurstenen dorpel of vensterbank terecht, spoel dan snel na met schoon water. De gel zelf tast niets aan, maar het vuil uit de leiding dat erin zit kan wel intrekken. Moet zo'n dorpel na een sleuf weer vast, dan lees je bij het lijmen van natuursteen welke lijm daar wel op hecht.

Zo trek je een kabel met glijmiddel door een loze leiding

Deze volgorde werkt voor een loze leiding tussen een centraaldoos en een wandcontactdoos, en met kleine aanpassingen ook voor een mantelbuis in de tuin.

1. Maak de groep spanningsloos en controleer dat

   Schakel de betreffende groep uit en meet met een spanningszoeker aan de doos waar je gaat werken. Een trekveer die per ongeluk tegen een aansluitklem in een centraaldoos komt, staat verder van je vandaan dan je denkt maar zit wel aan jouw hand. Wordt de klus groter dan één groep, dan blijf je van alles achter de hoofdzekering af.

2. Bepaal het verloop van de leiding

   Ga na of het traject omhoog, omlaag of horizontaal loopt en waar de bochten zitten. Dat bepaalt straks of je glijmiddel kunt nastorten en van welke kant je trekt. Bij twijfel duw je eerst alleen de trekveer erin en tel je hoeveel meter erin gaat voordat hij stroef wordt.

3. Schuif de trekveer door en smeer hem in

   Duw de veer met korte, herhaalde bewegingen door in plaats van in één lange duw. Trek hem bij een stroef stuk een halve meter terug en duw opnieuw. Smeer de laatste meters van de veer in met glijmiddel voordat hij de bochten in gaat; dan is de leiding daar meteen glad.

4. Koppel de kabel dun en glad aan de veer

   Strip de kabel, buig de aders om het oog en werk de koppeling af met krimpkous of overlappend gewikkelde tape. De overgang moet kegelvormig zijn en niet dikker dan de kabel. Een dikke prop tape is de meest voorkomende reden dat een trek in de eerste bocht vastloopt.

5. Smeer de kabel terwijl hij naar binnen loopt

   Doe een klodder gel in een spons of doek en knijp die om de kabel. Terwijl je partner aan de andere kant trekt, schuift de kabel door je hand en neemt hij het middel over de hele lengte mee. Spuit niet alleen in de buis, want daar blijft de gel in de eerste centimeters hangen.

6. Trek gelijkmatig en duw tegelijk mee

   Eén persoon trekt in een rustig, doorlopend tempo, de ander duwt aan de invoerkant mee en houdt de kabel recht. Rukken helpt niet en beschadigt juist de kabel. Voelt het zwaarder worden, stop dan en beweeg een halve meter terug voordat je opnieuw begint.

7. Trek meteen een nylon koord mee naar achteren

   Knoop een dun trekkoord aan het uiteinde van de kabel en laat dat meelopen. De volgende keer dat er een kabel bij moet, sluit je daaraan aan en heb je de trekveer niet meer nodig. Dat is vijf seconden werk nu en een uur besparing later.

8. Ruim de resten op en laat de aders drogen

   Neem de gel van de wand, de doos en de vloer af met een vochtige doek voordat hij opdroogt. Veeg de aders schoon en geef ze een half uur voordat je ze in de klemmen zet. Een natte ader in een veerklem geeft een slechte overgang zolang het vocht erin zit.

Plug- en boorkiezer

Kies je muursoort en het gewicht dat eraan moet hangen, en zie welke plug, schroef en boormaat je nodig hebt. Bekijk alle gegevens

Zoeken Muursoort Alle Beton Kalkzandsteen Baksteen Gipsplaat Gasbeton Gipsblok Holle steen Hout

Muursoort	Zo herken je hem	Plug die past	Boor en maat	Wat je eraan kunt hangen
Beton	Grijs, keihard, boorstof is grijs en fijn, de boor loopt zwaar	Nylon plug of, bij zwaar werk, een keilbout	Steenboor met hamerfunctie, 6, 8 of 10 mm	Alles, ook een hangend toilet of een boiler, mits de plug diep genoeg zit
Kalkzandsteen	Lichtgrijs tot wit, glad breukvlak, boorstof is wit en zanderig	Nylon plug, boren zonder klopstand	Steenboor zonder hamerfunctie, 6 of 8 mm	Keukenkasten, wastafels, radiatoren
Baksteen	Rood tot bruin, boorstof is rood, harder dan voeg	Nylon plug, altijd in de steen en niet in de voeg	Steenboor met hamerfunctie, 6 of 8 mm	Zware kasten en wandbeugels, mits je de steen raakt en niet de voeg
Gipsplaat	Klinkt hol, boort weg als boter, boorstof is wit poeder	Hollewandplug met vleugels, tuimelplug of gipsplaatanker	Houtboor of steenboor, maat volgens de plug	Schilderij, spiegel en lichte kast tot ongeveer 10 kg per plug
Gasbeton	Lichtgrijs, heel licht van gewicht, kruimelt makkelijk	Speciale gasbetonplug of een lange schroef zonder plug	Houtboor, geen hamerfunctie, plug bepaalt de maat	Lichte tot middelzware last, verdeel over meer punten
Gipsblok	Wit tot lichtgeel, zacht, boorstof is wit gips	Gipsblokplug of chemisch anker bij zwaar werk	Houtboor zonder klopstand	Middelzware last, geen hangend toilet zonder voorzetframe
Holle steen	Klinkt hol, de boor zakt ineens door in de holte	Hollewandplug of chemisch anker met zeefhuls	Steenboor zonder hamerfunctie zodat de wand niet uitbreekt	Middelzwaar, met een chemisch anker ook zwaar
Hout	Herkenbaar, boorstof is krullend	Geen plug nodig, houtschroef volstaat	Houtboor, voorboren op ongeveer 70 procent van de schroefkerndiameter	Alles, mits je in het hart van de regel schroeft

Voordat je begint te trekken

• De groep staat uit en je hebt dat met een spanningszoeker gecontroleerd
• Je weet of de leiding omhoog, omlaag of horizontaal loopt
• Het glijmiddel is geschikt voor pvc en voor kabelmantels, en het is niet bevroren geweest
• De koppeling tussen veer en kabel is kegelvormig en niet dikker dan de kabel zelf
• Er ligt een doek of karton onder de invoer tegen vegen op muur en vloer
• Er staat iemand aan de andere kant om te duwen of te trekken
• Er ligt een nylon trekkoord klaar om achter de kabel aan mee te lopen
• Je weet de maximale trekkracht van deze kabel of je houdt het bij zacht en gelijkmatig

Uit de praktijk

Veelgemaakte fouten

Het glijmiddel in de buis spuiten in plaats van op de kabel

De gel blijft in de eerste twintig centimeter aan de wand hangen en bereikt de bocht nooit. Je smeert daarmee het stuk dat toch al geen weerstand gaf. Smeer de kabel zelf terwijl hij naar binnen loopt, met een spons of doek die je eromheen knijpt.

Afwasmiddel of groene zeep gebruiken

Het glijdt op het moment zelf goed, maar het droogt kleverig in en houdt vocht en zouten vast tegen koper en kabelmantel. Bij de volgende kabel door dezelfde leiding werkt het als lijm in plaats van als glijmiddel. Water is als noodgreep beter dan zeep.

Olie, vaseline of kruipolie pakken omdat het lekker glijdt

Minerale olie maakt pvc op termijn week en bros, en dat geldt zowel voor de leiding als voor de mantel van je kabel. Je ziet daar in het weekend van de klus niets van. Over vijf tot tien jaar heb je een leiding die scheurt zodra je er een kabel doorheen wilt.

Een dikke prop tape om de koppeling wikkelen

Die prop is breder dan de kabel en klemt in de eerste bocht die hij tegenkomt. Wikkel overlappend in één richting zodat je een kegelvormige overgang krijgt van dun naar dik, of gebruik krimpkous. Negen van de tien vastlopers zitten hier.

Harder trekken als het stroef gaat

Rukken verhoogt de piekkracht op de kabel zonder dat je verder komt, want de wrijving in een bocht loopt juist op als de kabel strak tegen de wand wordt getrokken. Ga een halve meter terug, beweeg de kabel heen en weer en breng er glijmiddel bij.

Denken dat nastorten van bovenaf altijd werkt

Glijmiddel dat je in de invoer giet zakt alleen mee als de leiding naar beneden loopt. Bij een horizontaal traject blijft het liggen waar je het giet. Bepaal eerst het verloop van de leiding, dan weet je of nastorten zin heeft of dat je een pompje nodig hebt.

De leiding volproppen bij de aanleg

Een leiding van 16 mm met drie kabels erin zit praktisch vol, en dan komt er nooit meer iets bij zonder alles eruit te halen. Houd de vulgraad rond de veertig procent van de doorsnede en kies bij twijfel een maat groter. Dat kost bij de aanleg een paar euro en scheelt later een middag.

Natte aders meteen in de klem steken

Een ader met glijmiddel of water eraan geeft in een veerklem of lasklem een slechte overgang zolang het vocht erin zit. Veeg de aders af en geef ze een half uur voordat je aansluit. Dat is de goedkoopste stap in de hele klus.

Veelgestelde vragen

Wanneer je beter een vakman belt

Kabels trekken door bestaande loze leidingen is klussen die je prima zelf doet, zolang je de groep uitschakelt en dat ook echt controleert. Er zijn wel grenzen waar het verstandiger is om te stoppen.

Alles achter de hoofdzekering in de meterkast is werk voor een installateur. Het bijplaatsen van een groep, het aanpassen van de hoofdverdeling of het aansluiten van een nieuwe voedingskabel valt daaronder, ook als het trekken van de kabel zelf je makkelijk afgaat.

Loopt de leiding door of langs een schoorsteenkanaal, een gasleiding of een geventileerde ruimte waar gas doorheen kan, blijf daar dan af. Datzelfde geldt voor het openhakken van een muur of vloer waarvan je niet weet of hij dragend is. Een sleuf op de verkeerde plek in een dragende wand verzwakt de constructie, en dat kun je vanaf de buitenkant niet beoordelen.

In woningen van voor 1994 kom je bij het openhakken van een leidingtracé asbesthoudend materiaal tegen in schachten en achter plafondplaten. Herken je iets niet, stop dan en laat het onderzoeken voordat je er een gat in maakt. Moet je voor een buitentrek op een ladder of een dak werken, dan is dat het moment om een professional in te schakelen: het trekken van een kabel vraagt twee handen en een beetje kracht, en dat combineert slecht met balanceren op hoogte.