Urinesteen verwijderen uit de pot, de hals en de afvoer
Urinesteen is een harde geelbruine korst die pas loslaat als een zuur er lang genoeg onverdund op kan staan. Pomp daarom eerst het water uit de pot, breng het middel van boven naar beneden aan en laat het een nacht inwerken voordat je gaat schrapen. Blijft er na twee behandelingen een rand zitten, dan zit de aanslag meestal in de uitgang van de hals en kom je er alleen bij door de pot los te nemen. In een liggende afvoerleiding heeft chemie geen zin en moet het mechanisch gebeuren.
Dit heb je nodig
Gereedschap
- Pompontstopper om het waterslot leeg te pompen
- Oude beker, spons en een emmer, of een nat-droogzuiger
- Zaklamp en een klein spiegeltje om onder de spoelrand te kijken
- Toiletborstel met harde nylon haren en een borstel met gebogen kop
- Kunststof schraper of een houten spatel
- Puimsteenblokje voor sanitair, alleen nat te gebruiken
- Stuk stevig ijzerdraad of een houten satéprikker voor de spoelgaatjes
- Zuurbestendige handschoenen en een spatbril
- Waterpomptang en een dopsleutel voor de bevestigingsbouten
- Multitool of ijzerzaagblad voor vastgeroeste bouten
- Ontstoppingsveer met snijkop bij aanslag in de afvoer
Materiaal
- Schoonmaakazijn met 8 procent azijnzuur
- Citroenzuurpoeder, ongeveer 100 gram per liter warm water
- Amidosulfonzuur of een vloeibare ontkalker voor sanitair
- Urinesteenverwijderaar op fosforzuurbasis, in geldikte uitvoering
- Toiletpapier of keukenpapier voor een kompres
- Ruim water om na te spoelen
- Nieuwe rubber manchet of pk-bocht als de pot los moet
- Sanitairkit voor de voet van een staande pot
Wat urinesteen is en waarom azijn er niet altijd tegenop kan
Urinesteen is geen gewone kalkaanslag. Urine bevat ureum, en bacteriën zetten dat om in ammoniak. Daardoor loopt de zuurgraad van het water op en slaan kalk en fosfaten samen met de resten neer als een korst die zich vastzet op alles wat nat blijft.
Die korst is geelbruin tot bijna zwart, voelt aan als grof schuurpapier en zit in laagjes over elkaar heen. Hij houdt ook geur vast: een toilet dat vlak na het schoonmaken alweer naar ammoniak ruikt, heeft aanslag zitten op een plek waar de borstel niet komt. Hoe de rest van de pot in elkaar zit en welke problemen er nog meer spelen, lees je in ons overzicht van klussen aan het toilet.
Het verschil met kalk bepaalt welk middel je nodig hebt. Kalk is week genoeg voor schoonmaakazijn met 8 procent azijnzuur, dat na een uur of wat al schilfers loslaat. Een oude laag urinesteen heeft aan datzelfde azijn veel meer tijd nodig, en soms is het gewoon te zwak. Bij een laag van een paar millimeter dik lost azijn de bovenste helft op en stopt het daar.
Er is nog een reden dat middelen tegenvallen, en die heeft niets met het middel te maken. In de pot staat altijd water. Alles wat je erin giet, is meteen vier of vijf keer verdund en zakt bovendien door het waterslot weg. Het middel komt dan nooit met volle sterkte op de plek waar de aanslag zit.
| Wat je ziet | Kleur en structuur | Waar het meestal zit | Wat eraan helpt |
|---|---|---|---|
| Kalkaanslag | Wit tot lichtgrijs, korrelig, laat los in schilfers | Waterlijn en rond de spoelgaatjes | Schoonmaakazijn of citroenzuur, een paar uur laten staan |
| Urinesteen | Geelbruin tot donkerbruin, steenhard, in laagjes opgebouwd | Onder de spoelrand, in de bocht, in de hals en in liggende leidingen | Sterker zuur, een nacht laten inwerken en daarna schrapen |
| Roestaanslag | Oranjebruine strepen die van boven naar beneden lopen | Onder de spoelgaatjes en rond roestende bevestigingsbouten | Zuur reinigingsmiddel, en de bron van het ijzer wegnemen |
| Zwarte of grijze film | Glad en vettig, laat zich wegvegen | Op de waterlijn en onder de rand van de bril | Dit is biofilm en geen steen, een chloorhoudende reiniger pakt het |
| Doffe kring in het porselein | Mat vlak dat nooit meer glanst | Precies op de hoogte van de waterlijn | Hier helpt niets meer, dit is aangetast glazuur en geen aanslag |
Twijfel je of het kalk of urinesteen is? Krab er met een houten satéprikker in. Kalk kruimelt weg tot wit poeder, urinesteen laat hooguit een glimmend streepje zien en blijft verder gewoon zitten.
Waar urinesteen precies zit en hoe je erbij komt
Voordat je iets koopt, wil je weten waar de urinesteen zit. De meeste mensen behandelen de waterlijn, terwijl het probleem onder de spoelrand of dieper in de hals zit. Pak een zaklamp en een klein spiegeltje, houd dat schuin onder de rand en kijk rond de hele omtrek.
Spoel daarna een keer door en kijk hoe het water eruit komt. Een gelijkmatig gordijn betekent open spoelgaatjes. Komt het water in een paar dikke stralen naar beneden, dan zitten de gaatjes deels dicht en spoelt de pot de rest van de rand niet meer schoon. Dat is ook de eerste verdachte bij een wc die niet goed meer doorspoelt, want een verstopte spoelrand kost meer spoelkracht dan de meeste mensen denken.
De lastigste plek zie je niet vanaf de bovenkant. Achter de bocht in de pot ligt de uitgang, het stuk waar de pot op de afvoer aansluit. Dat deel ligt boven de waterlijn en krijg je met geen enkele truc onder water. Wie daar aanslag heeft zitten, kan weken en schrapen wat hij wil: er blijft altijd een ruwe rand achter.
Voel met een handschoen aan waar de wand ruw wordt. Glad porselein is schoon, ruw porselein is aanslag of aangetast glazuur. Zo weet je vooraf hoeveel werk je voor de boeg hebt en of je de pot waarschijnlijk los moet nemen.
Onder de bril en rond de scharnieren
De plek die vrijwel iedereen overslaat, zit onder de rubber dopjes van de bril. Daar staat urine die er via de scharnieren onder loopt, en daar blijft hij staan tot hij indroogt. Dat is meestal de bron van de geur die na een schoonmaakbeurt blijft hangen.
Neem de bril daarom los voordat je begint. Bij de meeste modellen draai je van onderaf twee vleugelmoeren los, bij nieuwere potten zit er een snelsluiting op waarmee de bril in één beweging van de scharnieren glijdt. Zijn de bouten doorgeroest, dan is het vaak sneller om ze af te zagen en de hele bril te vervangen dan om ze los te wrikken. Zet hem na de schoonmaakbeurt wel weer echt strak vast, want een bril die schuift trekt de afdichting scheef en dan begint het lekken opnieuw. Hoe je een losse wc-bril weer vast krijgt staat apart uitgewerkt.
| Plek | Waaraan je het merkt | Zo kom je erbij |
|---|---|---|
| Onder de spoelrand | Geur blijft hangen na het schoonmaken | Spiegeltje en zaklamp, borstel met gebogen kop, kompres van papier |
| De spoelgaatjes in de rand | Water komt in losse stralen in plaats van als gordijn | Gaatje voor gaatje openen met stevig ijzerdraad of een prikker |
| De waterlijn | Harde ring op de hoogte waar het water stilstaat | Water wegpompen en de ring onverdund behandelen |
| De bocht en het waterslot | De pot loopt traag leeg en het water blijft even staan | Hals volzetten met onverdund middel en een nacht laten staan |
| De uitgang naar de afvoer | Klachten blijven ondanks twee behandelingen | Alleen bereikbaar als de pot van de afvoer af gaat |
| De liggende leiding achter de standleiding | Terugkerende verstopping op de verdieping erboven | Camera-inspectie, daarna mechanisch reinigen via een ontstoppingsstuk |
| Rond de bevestiging van de bril | Gele aanslag rond de bouten en onder de rubber dopjes | Bril losnemen en de scharnieren apart in een zuurbad leggen |
Eerst het water eruit, dan pas het middel erin
Sla je deze stap over, dan lijkt geen enkel middel tegen urinesteen iets te doen. Zolang er water in de pot staat, verdun je alles wat je erin giet. Het zakt daarna meteen door het waterslot naar het riool. Haal het water er dus eerst uit.
Dat gaat het snelst met een pompontstopper. Zet hem op de opening en pomp een paar keer stevig op en neer: het waterslot loopt dan grotendeels leeg naar het riool. Het restant haal je eruit met een oude beker en daarna met een spons of een dweil die je uitknijpt in een emmer. Wie een nat-droogzuiger heeft, is in twee minuten klaar.
Draai daarna de hoekstopkraan achter de pot dicht. Niet omdat je iets aan het reservoir gaat doen, maar omdat één keer doortrekken door iemand anders je hele nacht inwerken wegspoelt. Bij een inbouwreservoir zit die kraan achter het bedieningspaneel.
De rand en de bovenkant van de pot houden een middel niet vast, want alles loopt naar beneden. Maak daar een kompres van: druk stroken toiletpapier tegen de aanslag en giet het middel daar overheen tot het papier verzadigd is. Het papier houdt het zuur op zijn plek in plaats van dat het binnen tien seconden in de bocht ligt. Dat is hetzelfde principe dat ook werkt bij het losweken van oude kitresten, waar een kompres van keukenpapier veel meer doet dan steeds opnieuw insmeren.
Leg de stroken papier eerst droog op hun plaats en giet daarna pas. Probeer je het andersom, dan glijdt nat papier van de gladde wand af en ligt je hele kompres in de bocht.
Welk middel doet echt iets tegen urinesteen
Alles wat werkt tegen urinesteen is een zuur. Het verschil tussen de middelen zit in de sterkte, in hoe lang je ze kunt laten staan en in wat ze verder aantasten. Let ook op de dikte: een gel blijft hangen op een schuine wand, een dun goedje loopt er meteen af.
Begin bij het zwakste middel dat het karwei aankan. Voor een dun laagje op de waterlijn is schoonmaakazijn genoeg. Voor een bruine korst in de hals die je met je nagel niet wegkrijgt, ga je direct naar amidosulfonzuur of een sanitairreiniger op fosforzuur. Twee keer een nacht met een sterker middel is minder werk dan vijf keer een nacht met azijn.
Twee veelgebruikte middelen doen hier niets. Soda is basisch en heeft op kalk en urinesteen geen enkel effect. Chloor en bleekwater ontkleuren de aanslag en doden de bacteriën, waardoor het even schoner lijkt, maar de steen zelf blijft zitten en komt binnen een week weer bruin terug.
| Middel | Werkzame stof | Inwerktijd | Waar het goed voor is | Waar je op moet letten |
|---|---|---|---|---|
| Schoonmaakazijn | Azijnzuur 8 procent | 2 uur tot een nacht | Kalkring op de waterlijn, dunne verse aanslag | Te zwak voor een oude korst, sterke geur in een kleine ruimte |
| Citroenzuur | Citroenzuur, 100 gram per liter warm water | Een nacht | Kalk en lichte urinesteen, ook onder de spoelrand | Werkt beter warm dan koud, laat geen geur achter |
| Ontkalker voor sanitair | Amidosulfonzuur | 1 tot 8 uur | Stevige aanslag in de hals en de bocht | Poeder eerst oplossen, niet droog in de pot strooien |
| Urinesteenverwijderaar | Fosforzuur, vaak als gel | 20 minuten tot een nacht | Precies waar het voor bedoeld is, blijft hangen op schuin werk | Goed naspoelen, laat vlekken op chroom en rvs achter |
| Bruistablet voor het toilet | Zuur in vaste vorm | Een nacht | Onderhoud en lichte aanslag in de bocht | Werkt alleen onder water, dus niet op de rand |
| Gebitsreinigingstablet | Citroenzuur met een bleekcomponent | Een nacht | Kleine oppervlakken, aanslag in het waterslot | Mild, meer een noodgreep dan een oplossing |
| Zoutzuur, verdund | Waterstofchloride | 30 minuten tot een nacht | Aanslag die met alles hierboven niet meegeeft | Alleen met bril en handschoenen, nooit bij metaal of een septic tank |
| Cola | Fosforzuur in lage concentratie | Een nacht | Vrijwel niets van betekenis | De suiker blijft achter en voedt de biofilm |
| Chloor of bleek | Natriumhypochloriet | Kort | Ontkleuren en desinfecteren | Lost geen steen op, en nooit combineren met een zuur |
Meng nooit een zuur met een chloorhoudende reiniger. Daarbij komt chloorgas vrij, en in een klein toilet zonder raam heb je dat binnen een paar ademhalingen binnen. Heb je kort daarvoor bleek gebruikt, spoel de pot dan eerst een paar keer volledig door voordat je met een zuur begint.
Urinesteen verwijderen met zoutzuur, en wanneer je dat beter niet doet
Zoutzuur is het zwaarste middel dat particulier nog binnen bereik ligt, en het lost urinesteen op waar de rest van het schap op afketst. Veel kant-en-klare urinesteenverwijderaars zijn er zelf op gebaseerd, alleen dan verdund en verdikt tot een gel. Verkrijgbaar is het niet meer overal, want er gelden inkoopbeperkingen op sterke zuren.
Gebruik het verdund. Technisch zoutzuur is ongeveer 30 procent sterk en dat hoef je voor een toiletpot niet. Eén deel zuur op twee delen koud water is ruim voldoende. Giet daarbij altijd het zuur bij het water en nooit andersom, want in de omgekeerde volgorde kan het spatten. Neem een emmer van kunststof en geen metalen emmer.
De pot zelf kan het hebben. Geglazuurd sanitair porselein is chemisch behoorlijk ongevoelig en gaat van een enkele behandeling niet stuk. De doffe kring die veel mensen onderin hun toilet zien, is alleen niet altijd kalk. Bij jarenlang schuren en agressief reinigen wordt de toplaag ruwer, en dan blijft er een mat vlak achter dat je niet meer wegpoetst. Op zo'n ruw vlak hecht nieuwe aanslag ook nog eens sneller, dus pak pas naar sterk spul als een milder middel het niet redt.
Waar het echt misgaat, is alles behalve het porselein. De damp slaat neer op chroom, op rvs en op de scharnieren van de bril, en die vlekken krijg je er niet meer af. Een gietijzeren of loden afvoer wordt door zoutzuur aangetast, net als de mortel in een gemetselde put. Loost je huis op een septic tank of op een kleine zuivering, dan sla je met een liter zuur de complete bacteriehuishouding plat.
Spoel daarom na afloop ruim door met veel water, zeker vijf tot tien keer. Verdund en goed nagespoeld richt het in het gemeenteriool weinig aan, maar geconcentreerd zuur hoort daar niet in.
Werk met een spatbril, zuurbestendige handschoenen en een open raam. Een toilet is vaak het kleinste vertrek van het huis en de damp blijft er hangen. Zet de mechanische ventilatie hoog of laat de deur openstaan, en houd een emmer schoon water bij de hand om spatten op je huid meteen weg te spoelen.
Schrapen en schuren zonder krassen in het porselein
Een zuur maakt de bovenste laag zacht, maar het lost een dikke korst nooit helemaal op. Het echte werk is een afwisseling: laten weken, weghalen wat los is, opnieuw weken. Reken bij oude aanslag op twee tot drie ronden en niet op één wondermiddel.
Het beste gereedschap voor de zachte laag is een toiletborstel met harde nylon haren of een borstel met een gebogen kop die onder de rand komt. Voor de harde randjes gebruik je een kunststof schraper of een houten spatel, die je bijna plat tegen het porselein houdt. Een puimsteenblokje voor sanitair mag ook, maar dan uitsluitend nat en met lichte druk. Droog puimsteen op droog porselein geeft precies de matte plekken die je wilde voorkomen.
Wat je niet gebruikt: staalwol, schuurpapier, een groene schuurpad, schuurpasta en elk metalen voorwerp. Ze halen de aanslag misschien weg, maar ze halen ook het glazuur weg. Elke kras die je maakt houdt vanaf dat moment nieuwe aanslag vast, en dan zit je binnen een paar maanden weer op dezelfde plek te poetsen. Dezelfde regel geldt bij andere hardnekkige resten en aanslag: eerst een middel het werk laten doen en dan pas mechanisch bijwerken, nooit andersom.
Van slaan of tikken komt bij een porseleinen pot niets goeds. Een flinke tik met een hamer wordt weleens als grap geopperd, en dat is het ook: porselein is bros en scheurt onvoorspelbaar. Een pot die scheurt langs een haarscheur die je pas ontdekt als het water eronder staat, kost je een nieuwe pot en een vloer.
De spoelgaatjes onder de rand doe je met een stuk stevig ijzerdraad, maar met beleid. Duw het draad in het gaatje en draai het rond in plaats van te wrikken. Twee minuten per gaatje levert vaak meer spoelkracht op dan een hele fles ontkalker.
De wc verwijderen om bij de hals en de uitgang te komen
Als er na twee volle behandelingen nog steeds een ruwe rand achterblijft, zit de urinesteen vrijwel altijd in de uitgang van de hals. Dat stuk ligt boven het waterniveau en komt dus nooit onder het middel te staan. Dan is de pot losnemen niet de zware oplossing maar juist de snelle: met de pot op zijn kant erbuiten kun je er van twee kanten in kijken en met de borstel overal bij.
De volgorde die het minst rommelig verloopt:
- Draai de hoekstopkraan dicht en trek het reservoir helemaal leeg. Bij een inbouwreservoir moet je eerst het bedieningspaneel eraf halen om bij de stopkraan te komen, en dat gaat per model anders. Voor de oudere Geberit-panelen staat het losnemen apart uitgewerkt bij het oude model bedieningspaneel van Geberit.
- Koppel de toevoerslang los boven een emmer, want er blijft altijd een bekertje water in staan.
- Pomp het waterslot leeg en zuig of dep de pot droog.
- Haal bij een duoblok eerst het reservoir van de pot, anders til je scheef en breek je het verbindingsstuk.
- Snijd de kitrand rond de voet los met een vers mesje. Dat gaat op dezelfde manier als bij het weghalen van een oude kitnaad, plat mes en snijden langs de kit in plaats van erin.
- Draai de bevestigingsbouten los. Zijn ze doorgeroest, zaag ze dan af met een multitool of een ijzerzaagblad in plaats van te wrikken.
- Wieg de pot los met korte bewegingen naar links en rechts. Niet trekken, niet wrikken.
- Stop de afvoer meteen af met een prop of een natte doek, tegen de stank en tegen brokjes die erin vallen.
Buiten spoel je de pot met een tuinslang door en behandel je de hals opnieuw. Nu kun je hem wel volledig vullen met een zuur, want je legt hem gewoon op zijn kant in een teil. Reken op een halve dag voor de hele operatie inclusief terugplaatsen, en ruim een dag als er ook nog iets aan de afvoer moet gebeuren.
Komt er een andere pot terug, meet dan eerst na. Een hangtoilet met wandframe vraagt een andere hart-op-hart maat voor de bouten en een andere hoogte van de afvoer dan een staande pot, en die maten staan bij elkaar in onze tabel met standaardmaten voor sanitair. Zit er een radiatortje pal naast de pot, dan is het vaak makkelijker om de radiator er tijdelijk af te halen dan om eromheen te werken.
Wat je onder de pot aantreft
Onder een pot die er twintig jaar heeft gestaan ligt zelden een schone vloer. Meestal vind je een ring oude kit, resten montagelijm en soms een laag tegellijm van een vloer die er nog onder ligt. Die resten moeten weg voordat de nieuwe pot vlak kan staan, want een pot die op drie punten rust scheurt bij het aandraaien.
Voor de lijmklodders werkt de aanpak bij achtergebleven lijmresten het beste, en voor een harde grijze laag onder de voet is oude tegellijm weghalen het juiste recept. Zit de nieuwe pot op een andere plek dan de oude, dan blijft er een onbetegeld vlak achter en moet je een paar tegels bijzetten. Hoe je die eruit krijgt zonder de ondergrond te slopen, staat bij tegels verwijderen.
Blijf van de constructie af. Past de nieuwe afvoer niet, dan is de verleiding groot om een sleuf in de vloer te hakken. In een dragende vloer of een dragende wand doe je dat niet zonder constructeur. En kom je in een oude woning een grijze, vezelachtige afvoerbuis of vloerplaat tegen, stop dan meteen: asbestcement laat je door een gecertificeerd bedrijf verwijderen.
Urinesteen verwijderen uit leidingen
In een afvoerleiding gedraagt urinesteen zich anders dan in de pot. Hij groeit van onderaf dicht in liggende stukken met te weinig afschot, in de bocht waar een standleiding overgaat in een liggende leiding, en overal waar weinig wordt doorgespoeld. Na jaren zit er een harde, bruine laag die de diameter halveert, en dan begint het patroon van terugkerende verstoppingen.
Chemie is hier zinloos. Een fles ontstopper of zuur die je in de pot giet, is bij de eerste meter al verdund door het spoelwater en loopt over de aanslag heen zonder tijd te krijgen. In een leiding van tientallen meters staat het middel nergens stil, en juist stilstaan is wat een zuur nodig heeft. Bovendien komt de hele lading uiteindelijk in het riool terecht.
Het gaat dus mechanisch. Een ontstoppingsveer met een snijkop schraapt de laag van de wand af, en bij zwaardere aanslag draait een rioleringsbedrijf een freeskop of een kettingfrees door de leiding, gevolgd door een hogedrukreiniger met een achterwaarts spuitende kop. Werk in pvc met beleid, want dunwandig pvc en een agressieve frees gaan slecht samen, en in een bocht moet je nooit blind kracht zetten.
Laat eerst een camera-inspectie doen als je niet weet waar het zit. Zonder beeld graaf je op de verkeerde plek en dat is duurder dan de inspectie. Reken bij aanleg of vervanging op een afschot van ongeveer 10 millimeter per meter voor een liggende leiding van 110 millimeter. Te vlak laat vaste stof achter, te steil laat het water te snel weglopen zodat de rest blijft liggen. Wie dieper in het leidingwerk duikt, vindt de rest bij onze klussen aan sanitair en loodgieterswerk.
| Aanpak | Wat het kost | Waarvoor het geschikt is | Waar het op stukloopt |
|---|---|---|---|
| Zuur of ontstopper door de pot | 5 tot 20 euro | Hooguit de eerste bocht achter de pot | Verdunt meteen, bereikt de leiding niet |
| Handveer met snijkop, gehuurd | Ongeveer 35 euro per dag | Verstopping en lichte aanslag tot een meter of tien | Kracht en bereik bij zware korst |
| Motoraangedreven ontstoppingsapparaat, gehuurd | Ongeveer 165 euro per dag | Stevige aanslag over grotere lengte | Vraagt ervaring, kan dunwandig pvc beschadigen |
| Rioolbedrijf met frees en hogedruk | Vanaf een paar honderd euro | Zware urinesteen over tientallen meters | Er moet een bereikbaar ontstoppingsstuk zijn |
| Camera-inspectie | Los enkele tientjes tot ruim honderd euro | Vaststellen wat het is en waar het zit | Lost zelf niets op, maar voorkomt blind graven |
| Graven en leiding vervangen | Vanaf ongeveer 500 euro voor een tuinsleuf | Leidingen die dichtgegroeid of gebroken zijn | Tuin en bestrating moeten open |
Zorgen dat de aanslag niet terugkomt
Urinesteen komt terug zodra urine ergens kan indrogen. De belangrijkste knop waar je aan kunt draaien is de hoeveelheid spoelwater. Staat het reservoir te laag afgesteld, dan komt er te weinig water met te weinig snelheid door de rand en blijft er elke keer een beetje achter. Hoe je het niveau bijstelt en waar de vlotter voor dient, lees je bij het afstellen van de vlotter in het spoelreservoir.
Het omgekeerde is net zo vervelend. Een klep die niet goed sluit laat een dun straaltje water lopen dat altijd dezelfde baan volgt, en precies daar ontstaat een harde streep van kalk en urinesteen. En het kost je honderden liters water per week. Een toilet dat blijft doorlopen los je dus niet op met een fles ontkalker maar met een nieuwe klepdichting.
Onderhoud werkt beter in kleine porties dan in één grote aanval. Eén keer per maand een scheut schoonmaakazijn of een tablet in de pot laten staan, houdt de laag zo dun dat hij nooit hard wordt. Bij een toilet dat weinig gebruikt wordt, bijvoorbeeld in een tweede badkamer of een vakantiewoning, spoel je gewoon één keer per maand een paar keer door.
Let ook op wat je nalaat. Hang geen agressieve blokjes in het spoelreservoir, want de rubbers en de vlotterklep hebben daar op termijn onder te lijden. En kies een bril die je in één beweging kunt losnemen, dan maak je de plek onder de scharnieren ook echt schoon. Voor de bekende potten bestaan die als vervanging, bijvoorbeeld een passende bril voor een Sphinx-pot of de brilmaten van Villeroy en Boch.
Ga je een week of langer weg, laat dan het deksel dicht en spoel vlak voor vertrek twee keer door. Zo staat er schoon water in de bocht in plaats van urine die rustig indroogt en geur in huis achterlaat.
Zo pak je een pot met vastzittende urinesteen aan
Deze volgorde werkt voor een normale toiletpot met aanslag op de waterlijn, onder de rand en in de hals.
-
Zoek uit waar de aanslag zit en sluit de toevoer af
Kijk met een zaklamp en een spiegeltje onder de spoelrand en voel met een handschoen waar de wand ruw wordt. Draai daarna de hoekstopkraan achter de pot dicht. Eén keer doortrekken door een huisgenoot spoelt anders je hele inwerktijd weg.
-
Haal het water uit de pot
Pomp het waterslot leeg met een pompontstopper en schep de rest eruit met een oude beker. Dep de wand daarna droog met een spons of een dweil. Elk restje water verdunt je middel en dat is precies de reden dat mensen denken dat een middel niet werkt.
-
Breng het middel onverdund aan, van boven naar beneden
Begin onder de spoelrand en werk naar de bocht toe, zodat wat naar beneden loopt onderweg nog nuttig werk doet. Kies een gel of een wat stroperig middel voor de verticale wanden. Voor de bocht giet je gewoon door tot het waterslot vol staat.
-
Leg een kompres tegen de rand en de waterlijn
Druk droge stroken toiletpapier tegen de aanslag en giet er dan het middel overheen tot ze verzadigd zijn. Het papier houdt het zuur op zijn plek in plaats van dat het meteen naar beneden loopt. Zonder kompres los je op de waterlijn hooguit de bovenste helft van de ring op.
-
Laat het een nacht staan en ventileer
Zet het raam open of laat de ventilatie draaien en houd de deur dicht, zodat de damp niet door het huis trekt. Hang een briefje op de deur als er meer mensen in huis zijn. Een uur is voor lichte kalk genoeg, maar een oude bruine korst heeft echt een nacht nodig.
-
Borstel en schraap weg wat los is
Werk met een harde nylon borstel en een kunststof schraper die je bijna plat houdt. Nat puimsteen mag op het porselein, staalwol en schuurpapier nooit. Spoel daarna een paar keer volledig door voordat je iets nieuws aanbrengt.
-
Herhaal op wat overblijft en beoordeel de rest
Blijft er een dunne schaduw achter, dan is een tweede ronde met een sterker middel genoeg. Voel je nog steeds een ruwe rand diep in de hals, dan zit de aanslag in de uitgang en helpt weken niet meer. Dat is het moment om de pot los te nemen, of om te besluiten dat je ermee kunt leven.
Maatvoering
De gangbare hoogtes en maten voor sanitair, elektra, keuken en trap, met de marge die in de praktijk werkt. Bekijk alle gegevens
| Ruimte of vakgebied | Onderdeel | Gangbare maat | Marge die in de praktijk werkt | Waar je op moet letten |
|---|---|---|---|---|
| Sanitair | Wastafel, bovenkant | 85 cm boven de vloer | 80 tot 90 cm | Meet vanaf de afgewerkte vloer. Bij een opzetkom reken je vanaf de bovenkant van de kom, dus zakt het meubel naar ongeveer 70 cm. |
| Sanitair | Wastafelkraan, uitloop | 25 tot 30 cm boven de wastafelrand | wat past bij de kom | Te hoog geeft spatten, te laag krijg je je handen er niet onder. |
| Sanitair | Fonteintje in het toilet | 80 tot 85 cm | 75 tot 90 cm | Vaak iets lager dan een wastafel omdat de ruimte krap is. |
| Sanitair | Toiletpot, bovenkant zitting | 40 tot 43 cm | 38 tot 48 cm | Een verhoogd toilet zit op 46 tot 48 cm en zit voor veel mensen prettiger. |
| Sanitair | Hangend toilet, onderkant pot | 40 cm boven de vloer | 38 tot 45 cm | De hoogte bepaal je bij het stellen van het inbouwreservoir, daarna ligt hij vast. |
| Sanitair | Toiletrolhouder | 70 cm hoog, 25 cm voor de pot | 60 tot 80 cm | Te ver naar achteren betekent draaien terwijl je zit. |
| Sanitair | Douchekraan, thermostaat | 100 tot 110 cm | 95 tot 120 cm | Je wilt hem kunnen bedienen zonder in de straal te staan. |
| Sanitair | Doucheglijstang, bovenkant | 180 tot 200 cm | afhankelijk van de lengste gebruiker | Reken op minstens 20 cm boven de kruin. |
| Sanitair | Regendouche, onderkant kop | 205 tot 215 cm | 200 tot 220 cm | Onder de 200 cm stoot een lange gebruiker zijn hoofd. |
| Sanitair | Handdoekradiator, onderkant | 20 tot 30 cm boven de vloer | 15 tot 40 cm | Laag genoeg voor luchtcirculatie, hoog genoeg om onder te dweilen. |
| Sanitair | Afvoer wastafel, muurdoorvoer | 50 tot 55 cm | 45 tot 60 cm | Onder de sifon door, en houd rekening met de kastindeling. |
| Elektra | Stopcontact in een woonruimte | 30 cm hart boven de vloer | 25 tot 40 cm | Bij nieuwbouw vaak 30 cm, bij renovatie kom je van alles tegen. |
| Elektra | Stopcontact boven een aanrechtblad | 115 tot 125 cm | 10 tot 20 cm boven het blad | Uit de spatzone van de kraan blijven. |
| Elektra | Lichtschakelaar | 105 cm hart boven de vloer | 90 tot 120 cm | Gelijk houden met de deurklink geeft een rustig beeld. |
| Elektra | Deurklink | 100 cm hart boven de vloer | 95 tot 105 cm | Ook de referentiehoogte waar schakelaars zich naar voegen. |
| Elektra | Meterkast, groepenkast | 150 tot 180 cm | bereikbaar zonder trapje | De hoofdschakelaar moet zonder klimmen te bedienen zijn. |
| Elektra | Wandcontactdoos buiten | minimaal 30 cm boven maaiveld | hoger bij kans op opspattend water | Spatwaterdicht uitvoeren en op een aardlekschakelaar aansluiten. |
| Elektra | Bedrade deurbel, drukknop | 110 tot 130 cm | 100 tot 140 cm | Ook bereikbaar voor kinderen en vanuit een rolstoel. |
| Elektra | Wandlamp naast een spiegel | 160 tot 170 cm | op ooghoogte van de gebruiker | Licht van opzij geeft minder schaduw dan licht van boven. |
| Elektra | Televisieaansluiting | 40 cm of op de hoogte van het scherm | afhankelijk van de opstelling | Bij een hangend scherm wil je de doos achter het scherm. |
| Keuken | Werkblad, bovenkant | 90 tot 95 cm | 85 tot 100 cm | Vuistregel: elleboog min 10 tot 15 cm. Lange mensen willen echt hoger. |
| Keuken | Bovenkasten, onderkant | 50 tot 60 cm boven het blad | 45 tot 65 cm | Te laag en je kunt niet met een pan onder de kast werken. |
| Keuken | Afzuigkap boven een elektrische kookplaat | 60 cm | 55 tot 70 cm | Onder de 55 cm wordt de kap te warm en vet hij snel dicht. |
| Keuken | Afzuigkap boven een gaspit | 65 cm | 65 tot 75 cm | Bij gas altijd hoger dan bij inductie in verband met de vlam. |
| Keuken | Plint onder de keukenkasten | 10 tot 15 cm | standaard 15 cm | Terugliggend zodat je met je tenen bij het blad kunt staan. |
| Keuken | Inbouwoven op ooghoogte | onderkant op 85 tot 90 cm | naar de gebruiker | Scheelt bukken met een hete plaat in je handen. |
| Trap | Trapleuning | 90 cm boven de voorkant van de trede | 85 tot 100 cm | Meet loodrecht vanaf de neus van de trede, niet vanaf de vloer. |
| Trap | Leuning langs een bordes | 100 cm | 90 tot 110 cm | Bij een bordes gelden strengere eisen dan langs de schuine trap. |
| Trap | Optrede, hoogte per trede | 18 tot 20 cm | maximaal 21 cm binnen een woning | Alle treden even hoog, ook de eerste en de laatste. |
| Trap | Aantrede, diepte van de trede | 22 tot 24 cm | minimaal 22 cm | Vuistregel: 2 keer de optrede plus de aantrede is 60 tot 64 cm. |
| Trap | Vrije doorloophoogte boven de trap | 230 cm | minimaal 210 cm | Meet loodrecht vanaf de neus van de trede naar het plafond. |
| Trap | Spijlafstand van een balustrade | maximaal 10 cm | kleiner bij kinderen | Zo kan een kinderhoofdje er niet tussen. |
| Deuren | Binnendeur, standaardmaat | 83 bij 201,5 cm | 78 tot 93 cm breed | De dagmaat van het kozijn is groter dan het deurblad. |
| Deuren | Voordeur, standaardmaat | 88 bij 201,5 cm | 83 tot 100 cm breed | Breder is prettig bij verhuizen en bij een rollator. |
| Deuren | Speling onder een binnendeur | 1 tot 1,5 cm | 2 cm bij mechanische ventilatie | De kier is de luchttoevoer naar de afzuiging, dus dicht hem niet. |
| Deuren | Speling rondom in het kozijn | 3 mm | 2 tot 4 mm | Te weinig speling en de deur klemt zodra het hout werkt. |
| Deuren | Scharnieren, afstand tot de hoek | 20 cm van boven en onder | 15 tot 25 cm | Bij een zware deur een derde scharnier in het midden. |
| Ventilatie | Ventilatierooster in een raam | boven in het kozijn | op de bovenregel | Warme lucht komt boven binnen en zakt langs het glas, dat tocht minder. |
| Ventilatie | Afzuigpunt in een badkamer | hoog in de ruimte | 20 tot 30 cm onder het plafond | Vocht stijgt, dus laag afzuigen werkt niet. |
| Ventilatie | Muurrooster kruipruimte | net boven het maaiveld | minimaal 15 cm | Anders slaat regenwater naar binnen en loopt het rooster dicht. |
| Ventilatie | Dakdoorvoer, afstand tot de nok | minimaal 50 cm | afhankelijk van het type | Te dicht bij de nok geeft terugslag bij wind. |
Niets gevonden. Probeer een kortere zoekterm.
Controleer dit voordat je het middel in de pot giet
Uit de praktijk
Azijn haalde de helft weg, de rest zat in de uitgang
In de hals van een toilet zat een ruwe, bruine afzetting die met de borstel niet wegging. De hals werd een hele nacht volgezet met schoonmaakazijn, en dat hielp aantoonbaar: de bovenste laag was de volgende ochtend opgelost en weg te borstelen. Het hardnekkigste deel bleef zitten, ook na een tweede nacht.
Wat de doorbraak bracht, was de pot demonteren. Daarmee kwam de uitgang van de hals vrij, precies het stuk dat boven de waterlijn ligt en dat je met geen enkele truc onder het middel krijgt. Daar zat nog een flinke laag, en die was met de pot op zijn kant in een half uur weg te borstelen. Inclusief losnemen, schoonmaken en terugplaatsen was het een dag werk, en daarna was de doorstroom weer zoals bij een nieuwe pot.
Terugkerende verstopping op de eerste verdieping
Een badkamer op de eerste verdieping raakte steeds opnieuw verstopt, zonder duidelijke aanleiding. Een camera-inspectie liet zien waar het aan lag: in de liggende pvc-leiding voorbij de standleiding zat urinesteen die de doorlaat flink had vernauwd. Het traject liep ongeveer acht meter onder het huis door en daarna nog een meter of twintig naar de put in de straat.
Bereikbaar was dat alleen vanuit de tuin, dus de bestrating en de tuin moesten open. De offerte kwam op ongeveer vijfhonderd euro voor het graven en het reinigen. Dat klinkt veel, maar het is voor twee man een ruime halve dag graafwerk plus materiaal en voorrijden. Ter vergelijking: twee man die twee uur in een kruipruimte werkten en een paar stukken pvc vervingen, kwamen op ruim driehonderdvijftig euro uit.
Zelf doen kan, maar dan graaf je zelf en huur je een ontstoppingsveer voor ongeveer vijfendertig euro per dag, of een motoraangedreven apparaat voor rond de honderdvijftig tot honderdzeventig euro per dag. Die rekensom gaat over meer dan geld. De vraag is ook of je met een frees op onbekend pvc wilt uitkomen.
Een plaat van veertig jaar oud die in één stuk loskwam
In een oude afvoerleiding zat een mengsel van kalk en zouten dat er veertig jaar de tijd voor had gehad. Door er stevig en herhaald op te tikken kwam een deel van de laag los van de wand. Wat eruit kwam was een keiharde bruine plaat van ongeveer een meter lang, tien centimeter breed en een paar centimeter dik, in één stuk.
Twee dingen om mee te nemen. Ten eerste zegt dit iets over hoe hard en hoe dik zo'n laag wordt: dat spuit je er met water niet uit en dat los je met een fles ontstopper al helemaal niet op. Ten tweede kwam de andere helft er gewoon niet uit, en gedeeltelijk loskrijgen is iets anders dan schoon. Tikken kan op een metalen of gietijzeren leiding soms iets losmaken, maar op een porseleinen pot doe je dat nooit, en op pvc levert het niets op.
Een pot die muurvast in opgetrompt pvc zat
Bij een badkamerrenovatie moest een oude toiletpot eruit, maar die zat opvallend strak in de pvc-afvoer van 110 millimeter. Bij de oorspronkelijke installatie was de pijp met een vlam opgewarmd en over de aansluiting van de pot getrompt, en de schroeisporen waren nog te zien. Stukslaan durfde niemand, want brokken porselein die in het riool verdwijnen zijn een groter probleem dan de pot zelf.
De oplossing was simpeler dan verwacht: de pvc-stomp vlak boven de vloer afzagen en de nieuwe pot met een pk-bocht op wat overbleef aansluiten. Wel eerst nameten, want de pijp zat dicht tegen de achterwand en er kwam een hangtoilet aan een wandframe. Past dat frame er niet langs, dan moeten de achterwandtegels er eerst af. Kijk daarnaast of je met dunwandig pvc te maken hebt en of het echt 110 en geen 100 millimeter is, want dat scheelt in welke verloopstukken passen.
Veelgemaakte fouten
Het middel in het staande water gieten
De fles gaat leeg in een pot met vijf liter water erin, en daarmee is het zuur voordat het iets doet al flink verdund en grotendeels door het waterslot verdwenen. Pomp eerst leeg en dep droog. Dezelfde fles doet dan drie keer zoveel.
Een zuur gebruiken vlak na een chloorreiniger
Zuur en chloorbleekmiddel vormen samen chloorgas, en een toilet is meestal een klein vertrek zonder raam. Dit is het enige echte gevaar bij deze klus. Spoel de pot een paar keer volledig door voordat je overstapt op een ander middel.
Schuren met staalwol of een groene schuurpad
De aanslag gaat weg en de glans gaat mee. Op een bekrast glazuur hecht nieuwe aanslag veel sneller, dus je krijgt hetzelfde probleem terug en dan sneller dan de vorige keer. Nat puimsteen en kunststof zijn de zwaarste dingen die je op porselein zet.
Met een hamer op de pot tikken
Het wordt weleens geopperd om de aanslag met een klap los te trillen. Porselein is bros en scheurt onvoorspelbaar, vaak langs een haarscheurtje dat je pas ziet als het water eronder staat. Op een gietijzeren leiding kan tikken helpen, op sanitair nooit.
Een fles ontstopper in een lange leiding gieten
Wat je in de pot giet, is bij de eerste meter al verdund en stroomt daarna over de aanslag heen zonder ergens stil te staan. Juist stilstaan is wat een zuur nodig heeft. In een leiding werkt alleen mechanisch reinigen, en de rest gaat rechtstreeks het riool in.
Te kort laten inwerken en dan concluderen dat het middel niet deugt
Op de verpakking staat vaak twintig minuten, en dat klopt voor verse kalk. Een korst die in tien jaar is opgebouwd, laat je een hele nacht staan en daarna nog een keer. Twee nachten geduld schelen een middag schrapen.
De oorzaak laten zitten
Een reservoir dat te weinig water geeft of een klep die blijft nalekken, bouwt de aanslag binnen een paar maanden opnieuw op. Je poetst dan elk kwartaal hetzelfde vlak schoon. Stel het waterniveau goed af en vervang een lekkende klepdichting.
Losgekomen brokken in de afvoer laten zakken
Wat je van de wand schraapt, is steenhard en zinkt. In de bocht van de pot komt het meestal nog wel weg, maar in een liggende leiding blijft het liggen en vormt het de kern van de volgende verstopping. Vis de brokken eruit voordat je doorspoelt.
Veelgestelde vragen
Hoe kan ik urinesteen verwijderen als schoonmaakazijn niet meer helpt?
Dan mis je meestal geen sterker middel maar de juiste voorbereiding. Pomp het waterslot leeg met een pompontstopper, dep de pot droog en breng het middel onverdund aan, met een kompres van toiletpapier tegen de rand en de waterlijn. Helpt dat nog steeds niet, ga dan van azijn met 8 procent naar amidosulfonzuur of een urinesteenverwijderaar op fosforzuur en laat het een volle nacht staan. Twee ronden met een sterker middel kosten minder werk dan vijf ronden met azijn.
Werkt urinesteen verwijderen met zoutzuur, en mag dat zomaar?
Het werkt, want zoutzuur lost urinesteen op waar mildere zuren blijven steken. Verdun het wel: één deel zuur op twee delen water is ruim genoeg, en giet altijd het zuur bij het water. Gebruik een spatbril, zuurbestendige handschoenen en zet het raam open, want een toilet is klein en de damp blijft hangen. Doe het niet bij een gietijzeren of loden afvoer, niet bij een gemetselde put en niet als het huis op een septic tank of een kleine zuivering loost. Spoel na afloop zeker vijf keer volledig door.
Hoe kun je urinesteen verwijderen uit leidingen?
Niet met chemie. Wat je in de pot giet, is bij de eerste meter al verdund en staat nergens lang genoeg stil om iets op te lossen. Urinesteen verwijderen uit leidingen gaat mechanisch: een ontstoppingsveer met een snijkop voor de eerste meters, en voor langere trajecten een freeskop op een motorapparaat gevolgd door hogedrukreiniging. Laat eerst een camera-inspectie doen, want zonder beeld weet je niet waar de vernauwing zit en graaf je op de verkeerde plek. Wees voorzichtig met dunwandig pvc en zet nooit blind kracht in een bocht.
Moet ik de wc verwijderen om bij de aanslag in de hals te komen?
Alleen als er na twee volle behandelingen een ruwe rand blijft zitten. Dan zit de aanslag vrijwel altijd in de uitgang van de hals, boven de waterlijn, en die krijg je nooit onder het middel. De wc verwijderen klinkt zwaar, maar het is meestal een half uur werk: stopkraan dicht, toevoer los, waterslot leegpompen, kitrand losnijden, bouten eruit en de pot losbewegen. Buiten kun je hem op zijn kant leggen en de hals wel volledig vullen met een zuur. Reken op een halve dag inclusief terugplaatsen.
Beschadigt urinesteenverwijderaar het glazuur van de pot?
Van één behandeling met een zuur gaat een gaaf glazuur niet stuk, want geglazuurd sanitair porselein is chemisch behoorlijk ongevoelig. Het probleem is herhaling in combinatie met schuren. Jarenlang schrobben met schuurmiddel en agressieve reinigers maakt de toplaag ruwer, en dat is precies de doffe kring die veel mensen ter hoogte van de waterlijn zien en voor kalk aanzien. Op zo'n ruw vlak hecht nieuwe aanslag ook nog eens sneller, dus die kring poets je er niet meer af.
Hoe zie ik het verschil tussen kalkaanslag en urinesteen?
Kalk is wit tot lichtgrijs, korrelig en laat in schilfers los. Urinesteen is geelbruin tot bijna zwart, voelt aan als grof schuurpapier en zit in laagjes over elkaar heen. De snelste test is met een houten prikker: kalk kruimelt weg tot wit poeder, urinesteen geeft hooguit een glimmend streepje en blijft verder zitten. Ruikt het na het schoonmaken nog naar ammoniak, dan is het zeker urinesteen, want kalk houdt geen geur vast.
Werken bruistabletten of gebitsreinigingstabletten tegen urinesteen?
Voor onderhoud en lichte aanslag wel. Een bruistablet uit de supermarkt die je een nacht in de bocht laat liggen, haalt de bovenste laag er in veel gevallen af, en zo nodig herhaal je dat een keer. Gebitsreinigingstabletten doen ongeveer hetzelfde, maar ze zijn milder en duurder per gebruik. Beide werken alleen onder water, dus voor de spoelrand en de waterlijn heb je er niets aan. Voor een korst van jaren oud zijn ze te zwak.
Helpt cola tegen urinesteen?
Nauwelijks. Cola bevat inderdaad fosforzuur, maar in zo'n lage concentratie dat het hooguit een verse waas aanpakt en zeker geen harde korst. Wat wel blijft, is de suiker, en die voedt de biofilm die je juist kwijt wilde. Voor hetzelfde geld heb je een liter schoonmaakazijn met 8 procent azijnzuur, en dat is vele malen effectiever. Bewaar de cola dus voor de koelkast.
Waarom ruikt mijn toilet naar ammoniak terwijl het net schoongemaakt is?
Omdat de geur uit de aanslag zelf komt en niet van het oppervlak dat je hebt schoongemaakt. Bacteriën zetten ureum om in ammoniak, en die reactie gaat gewoon door in de poreuze korst onder de spoelrand, in de spoelgaatjes en onder de rubber dopjes van de bril. Zolang die plekken niet echt schoon zijn, ruik je het terug binnen een uur. Haal de bril los, behandel de rand met een kompres en prik de spoelgaatjes open, dan is de geur meestal in één keer weg.
Kan ik met een ontstoppingsveer urinesteen uit de afvoer halen?
Voor de eerste meters achter de pot werkt dat prima, zeker met een snijkop in plaats van een gewone punt. Een handveer huur je voor ongeveer vijfendertig euro per dag. Voor een langer traject heb je een motoraangedreven apparaat nodig, en dat kost rond de honderdvijftig tot honderdzeventig euro per dag. Let op dat een agressieve freeskop dunwandig pvc kan beschadigen en dat je in een bocht nooit met kracht moet doorduwen. Weet je niet waar de vernauwing zit, laat dan eerst de camera erdoor.
Wat kost het om urinesteen uit de riolering te laten verwijderen?
Dat hangt vooral af van de bereikbaarheid. Een camera-inspectie kost enkele tientjes tot ruim honderd euro. Reinigen via een bestaand ontstoppingsstuk begint bij een paar honderd euro: twee man die twee uur in een kruipruimte werken en wat pvc vervangen, kwamen bijvoorbeeld op ruim driehonderdvijftig euro uit. Moet de tuin open voor een traject van bijna dertig meter, dan is vijfhonderd euro voor graven en reinigen een reële prijs. Voorrijden, uurloon, verzekering en afschrijving zitten daar allemaal in.
Hoe voorkom ik dat de aanslag binnen een paar maanden terugkomt?
Zorg eerst dat er genoeg spoelwater doorheen gaat en dat er geen straaltje blijft nalopen, want dat zijn de twee oorzaken die de aanslag opnieuw opbouwen. Houd daarna de laag dun met onderhoud in kleine porties: één keer per maand een scheut schoonmaakazijn of een tablet een nacht laten staan. Neem de bril bij die beurt los, want onder de scharnieren begint het meestal. Bij een toilet dat weinig gebruikt wordt, spoel je maandelijks een paar keer door zodat er schoon water in de bocht staat.
Wanneer je beter een vakman belt
De pot zelf kun je in bijna alle gevallen zelf aanpakken. Ook het losnemen en terugzetten van een staande pot is werk dat je met een emmer, een tang en wat geduld prima klaart.
Bel wel als het probleem achter de pot zit. Aanslag in een liggende leiding onder de vloer of in de tuin vraagt om een camera-inspectie en om een frees of hogedrukapparatuur die je niet even huurt. Je hebt ook iemand nodig die aan het beeld ziet of de leiding gebroken of verzakt is. Het verschil tussen dichtgegroeid en kapot bepaalt of je reinigt of vervangt, en dat wil je weten voordat de schop de grond in gaat.
Stop ook als je in een oudere woning een grijze, vezelachtige buis of vloerplaat tegenkomt. Asbestcement kom je in afvoeren en schachten van voor 1994 nog tegen, en dat laat je door een gecertificeerd bedrijf verwijderen. Datzelfde geldt als de nieuwe afvoer alleen past door een sleuf in een dragende vloer of wand te maken: daar hoort een constructeur bij te kijken.
Twijfel je of het aan de pot ligt of aan de afvoer erachter, kijk dan eerst bij de andere problemen met sanitair en afvoer om het probleem af te bakenen. Vaak blijkt een klacht die op urinesteen leek, gewoon een versleten klep of een verkeerd afgesteld reservoir te zijn.